ഞമ്മടെ മുഹബത്ത്

ഞമ്മൾ പത്താം ക്ലാസ്സ് പാസ്സായി പ്ലസ് ടു വിനു പോയിതുടങ്ങിയ കാലം ....ഞമ്മളെ ഖൽബിലും ഒരു മുഹബത്ത് തളിരിട്ടു ... നല്ലമോന്ജത്തി പെണ്ണ് ...ഓളെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഞമ്മൾ ഖൽബിൽ പറഞ്ഞു ഇജ്ജ് തന്നെയാണ് ഞമ്മളെ ഹൂറി മറ്റൊരു ഹറാം പർന ചെക്കനും അന്നെ ഞമ്മൾ വിട്ടു കൊടുക്കൂല്ല .......ഞമ്മളെ ഹൃദയം ഈ പഹയത്തിക്ക് എങ്ങെനെ കയ്മാരും ... എന്നുള്ള പെരുത്ത ആലോചനയായിരുന്നു പിന്നെ ........അങ്ങേനെയാണ് ഞമ്മളെ ചങ്ങായി മുസ്തുനെ കൂടെ കൂട്ടണേ ......അവന്റെ നിരന്തര ശ്രമം കൊണ്ട് ഏകദേശം ശരിയായി .......വല്ലാതെ അലട്ടലും സല്യങ്ങലോ ഇല്ലാതെ മുൻപോട്ടു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഞമ്മളെ മുഹബത്ത് .. ഒരു ദിവസം തലയും കുതി ബീണ് ..... എങ്ങേനെയനെന്നല്ലേ ,,ഒരു ദിവസം രാത്രി.. പഹയതിയുടെ ആർ സി ഓണര് ഞമ്മളെ പോരെല്ക്ക് ബന്ന്ക്ക്നു ....ആകെ സുയ്പ്പായി ..ഗുലുമാലായി ..ആരെക്കൊയോ മൂപരെ സമാധാനിപ്പിച്ചു വണ്ടിയും കേറ്റി വിട്ടു .......ഇതെല്ലം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഞമ്മളെ പൊന്നാര ഉമ്മാന്റെ ചോദ്യം കേൾക്കണോ ... ഡാ അന്നെ ഇബ്ടെന്നു പുസ്തകവും ..വണ്ടികൂലിയും തന്നു ...ഇബ്ടെന്നു സ്കൂൾക്ക് പറഞ്ഞയക്കുന്നത് പഠിക്കാനാണോ .. ലവ് ലെറ്റർ എഴുതനാണോ എന്ന് ...അപ്പോൾ നമ്മള് ഉമ്മാനോട് പറഞ്ഞു കണ്ടപ്പോൾ ഒരു ഇഷ്ട്ടം തോന്നി അതുകൊണ്ടാ....അപ്പോൾ ഉമ്മ പറയാ കണ്ടപ്പോയെക്കും ഒട്ടിപിടിക്കാൻ ഇങ്ങള് രണ്ടാളും വല്ല കാന്തവുമാണോ എന്ന് ..അവസാനം ഉമ്മാന്റെ ഒരു ഉപദേശം കൂടി കിട്ടിയപ്പോൾ ഞമ്മളെ ചങ്ക് തകർന്നു പോയി ..ഉമ്മ പറയാ... പത്തു ..പതിനെഴ് കൊല്ലം ഓലെ കുട്ടിനെ പോറ്റാൻ ഒൽക്ക് കയ്യിങ്കിൽ ,,ഓലെ കുട്ടിനെ കെട്ടിച്ചയക്കാനും ഒൽക്ക് കയിയും അതിനു അന്റെ അവശ്യം ഉണ്ടാകൂല്ല .......